เกือบทุกอย่างเกี่ยวกับพืชโคโซ
เอกสารของโคโซเป็นที่รู้จักในหมู่ผู้ชื่นชอบ กระดาษ แต่มีเพียงไม่กี่คนที่รู้เกี่ยวกับต้นไม้ที่ทำให้กระดาษมีชีวิตชีวา ถ้าอย่างนั้น เรามาสำรวจพืชพรรณที่น่าหลงใหลกันดีกว่า!
Kozo (กระดาษ mulberry) เป็นพันธุ์ไม้ผลัดใบหรือไม้พุ่มขนาดใหญ่ในตระกูลมัลเบอร์รี่ Moraceae โดยปกติต้นไม้จะสูงได้ประมาณ 10-20 เมตร และมีเปลือกเรียบสีเทา ใบของพืชอาจมีรูปร่างแตกต่างกันไป โดยบางส่วนเป็นแฉกและบางส่วนไม่ห้อยเป็นตุ้ม อย่างไรก็ตาม โดยทั่วไปแล้วพวกมันจะมีขอบเป็นฟัน มีขนเล็กน้อย ด้านล่างสีซีด และมีพื้นผิวที่หยาบ สามารถโตได้ยาวถึง 15-20 ซม. พืชยังมีดอกตัวผู้และตัวเมียที่แตกต่างกันซึ่งเติบโตบนต้นไม้ที่แยกจากกัน ต้นไม้ผลิตดอกเล็ก ๆ สีขาวแกมเขียวในฤดูใบไม้ผลิ ผลไม้เป็นแคปซูลขนาดเล็กสีน้ำตาลแดง
ต้นโคโซแสนสุขสองต้นใกล้สำนักงานของเรา
ต้นเดียวกันแต่ต่างใบ!
กระดาษ มัลเบอร์รี่เคยถูกจัดกลุ่มไว้กับมัลเบอร์รี่ชนิดอื่นเนื่องจากมีความสัมพันธ์ใกล้ชิด แต่ภายหลังได้รับสกุลของมันเอง Broussonetia ซึ่งตั้งชื่อตามศาสตราจารย์ด้านพฤกษศาสตร์ Pierre Maria August Broussonet จากมงต์เปลิเยร์ ประเทศฝรั่งเศส (1761-1807)
พืช Kozo มีถิ่นกำเนิดในเอเชีย การศึกษาทางวิทยาศาสตร์บางชิ้นชี้ให้เห็นว่าพืชชนิดนี้อาจมีต้นกำเนิดมาจากไต้หวัน กระดาษ มัลเบอร์รี่ถือเป็นหนึ่งในพืชเส้นใยที่มีการขนส่งกันอย่างแพร่หลายมากที่สุดในยุคก่อนประวัติศาสตร์ มันถูกนำไปใช้อย่างเต็มรูปแบบของการขยายตัวของออสโตรนีเซียน ซึ่งแตกต่างจากพืชผลอื่น ๆ ส่วนใหญ่ในโอเชียเนีย พืชผลนี้สามารถพบได้ในเกือบทุกเกาะหรือกลุ่มเกาะในโพลินีเซีย
ลักษณะเด่นที่สุดของโคโซคือเปลือกของมัน ซึ่งใช้ทำ กระดาษ เรียกว่า "กระดาษสา." อันเป็นที่รักของเรา เส้นใยของเปลือกไม้มีความยาว แข็งแรง และมีขนาดค่อนข้างสม่ำเสมอ ซึ่งทำให้เหมาะสำหรับ การทำกระดาษ. โดยทั่วไปเปลือกจะเก็บเกี่ยวในฤดูใบไม้ผลิหรือต้นฤดูร้อน และนำไปแปรรูปโดยการต้มและทุบเพื่อแยกเส้นใย จากนั้น เส้นใยจะถูกทำความสะอาด ตี และขึ้นรูปเป็นแผ่น กระดาษ.
การลอกเปลือกของกิ่งโคโซ
การใช้งานที่เก่าแก่ที่สุดที่รู้จักของ กระดาษ ที่ทำจากโคโซที่รู้จักกันเร็วที่สุดนั้นเกิดขึ้นในประเทศจีนในสมัยราชวงศ์ฮั่น (206 ปีก่อนคริสตกาล - 220 ปีก่อนคริสตกาล) จากนั้นโรงงานแห่งนี้ได้รับการแนะนำให้รู้จักกับญี่ปุ่นในคริสตศตวรรษที่ 6 ซึ่งกลายเป็นวัสดุหลักที่ใช้ในการผลิตกระดาษอย่างรวดเร็ว กระบวนการทำ กระดาษ จากโคโซ เกี่ยวข้องกับการปอกเปลือกด้านในของพืช ทุบเป็นเยื่อกระดาษ แล้วปั้นเป็นแผ่น ขึ้นชื่อเรื่องความทนทาน ความทนทาน และ อายุยืนยาว, กระดาษสา ยังคงใช้ในศิลปะแบบดั้งเดิมและสมัยใหม่ เช่น การประดิษฐ์ตัวอักษรและภาพพิมพ์ ตลอดจนสำหรับงานฝีมือต่างๆ เช่น งานเดคูพาจ การเย็บเล่มหนังสือ และการแรเงาโคมไฟ
นอกจากนี้ ผลไม้และใบสุกของพืชยังรับประทานได้ ในการแพทย์แผนโบราณ มีการใช้ผลไม้ ใบไม้ และเปลือก โดยเปลือกและผลใช้เป็นยาระบายและลดไข้ในชนบทของปากีสถาน ไม้ประดับเป็นไม้อเนกประสงค์ ทนทานต่อสิ่งรบกวนและมลภาวะทางอากาศ เหมาะสำหรับจัดสวนริมถนน ในฐานะที่เป็นสายพันธุ์บุกเบิก มันจึงสามารถเติมเต็มพื้นที่ป่าได้อย่างง่ายดาย ทำให้เป็นทางเลือกที่เป็นไปได้สำหรับความพยายามในการปลูกป่า มันสามารถเจริญเติบโตได้ในสภาพอากาศที่หลากหลาย น่าเสียดายที่ความสามารถในการปรับตัวและแพร่กระจายอย่างรวดเร็วยังทำให้ต้นโคโซกลายเป็นสายพันธุ์ที่รุกรานในบางประเทศ
โดยสรุป ต้นโคโซเป็นทรัพยากรที่มีประโยชน์หลากหลายและมีคุณค่าซึ่งมีการใช้มานานหลายศตวรรษในงานฝีมือรูปแบบต่างๆ เส้นใยของต้นโคโซได้รับการพิสูจน์แล้วว่ามีความแข็งแรง ทนทาน และสวยงาม เนื่องจากความสนใจในวัสดุที่ยั่งยืนและเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมยังคงเพิ่มขึ้น กระดาษสา อาจได้รับความนิยมมากขึ้นในอนาคต!
